Debaty sejmoweXVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ulg telefonicznych dla osób niepełnosprawnych z upośledzeniem narządów ruchu

   Udzielając odpowiedzi na prośbę złożoną przez pana posła Tadeusza Wronę, dotyczącą ulg telefonicznych dla niepełnosprawnych z upośledzeniem ruchowym, przedstawiam, co następuje:    Rozporządzenie ministra łączności z dnia 21 października 1996 r. w sprawie określenia zakresu dostępu osób niepełnosprawnych do świadczonych usług pocztowych lub telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym (DzU nr 127, poz. 598), będące pionierskim dokumentem w tym zakresie, wydane na podstawie art. 6 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (DzU z 1995 r. nr 117, poz. 564 ze zm.) określa nie - jak to opatrznie przyjmują niepełnosprawni - przywileje dla określonych grup osób niepełnosprawnych, lecz obowiązki, jakie musi spełnić operator, aby umożliwić osobom niepełnosprawnym rzeczywisty dostęp do pocztowych lub telekomunikacyjnych usług o charakterze powszechnym. Zakres regulacji został tak dobrany, aby uwzględnić interes jak najliczniejszego grona osób dotkniętych różnymi rodzajami niepełnosprawności, proponując różne środki dla trzech głównych grup inwalidztwa, a mianowicie: ruchu, mowy i wzroku.    Inwalida ruchu dla uzyskania dostępu do telekomunikacyjnej usługi o charakterze powszechnym (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 powołanej ustawy dotyczy to w praktyce usługi telefonicznej) posługuje się normalnym, standardowym aparatem końcowym. Problem dostępności sprowadza się przykładowo do takiego umieszczenia publicznego aparatu telefonicznego, aby był on osiągalny z pozycji wózka inwalidzkiego. Inwalidzi wzroku i słuchu dla uzyskania dostępu do usług telefonicznych wymagają uprzedniego wyposażenia w specjalistyczny, niestandardowy aparat końcowy. Zapisy § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia obligują wprawdzie operatora telekomunikacyjnego do dostarczenia osobie o tym rodzaju niepełnosprawności odpowiedniego aparatu, ale na koszt abonenta niepełnosprawnego.    W chwili obecnej koszt aparatu umożliwiającego osobom o rozważanych typach inwalidztwa dostęp do usług telefonicznych wielokrotnie przekracza koszt aparatu standardowego, co sprawia, iż w praktyce jest on dla nich niedostępny. Aparat taki wymaga ponadto ciągłego zasilania sieciowego, co obciąża dodatkowo abonenta (wzrost opłat za energię elektryczną). Mając powyższe na uwadze, przewidziano częściową partycypację operatora telekomunikacyjnego w kosztach zarówno nabycia specjalistycznego aparatu abonenckiego dla inwalidów (w wysokości 50% ulgi w jednorazowej opłacie za dołączenie do sieci), jak i późniejszej jego eksploatacji (w wysokości 50% ulgi w opłatach za abonament miesięczny).    Należy wyraźnie podkreślić, że przedstawiona partycypacja operatora jest egzemplifikacją takich samych obciążeń, jakie musi ponieść ten sam operator w celu realizacji postanowień rozporządzenia dotyczących inwalidów ruchu, z tą tylko różnicą, że w przypadku inwalidów ruchu obciążenia te są wymienione zadaniowo, a w przypadku pozostałych - kosztowo.    Obecnie - w związku z rozbieżnościami w interpretacji postanowień rozporządzenia - podjęto działania zmierzające do uregulowania w sposób kompleksowy powyższych kwestii, a także przygotowano projekt nowego rozporządzenia, w którym zaproponowano jako dokument wymagany przy ubieganiu się o ulgę - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, w którym wskazania powinny zawierać stwierdzoną przez skład orzekający zasadność korzystania z przysługujących ulg i uprawnień stosownie do naruszonej sprawności organizmu i ograniczeń funkcjonalnych osoby niepełnosprawnej - zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 21 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stopniu niepełnosprawności, trybu postępowania przy orzekaniu oraz zakresu, składu i sposobu działania zespołów orzekających, a także jednolitego zwrotu legitymacji dokumentującej niepełnosprawność oraz organów uprawnionych do jej wystawiania (DzU nr 9, poz. 82 § 14).    Projekt rozporządzenia został poddany procedurze uzgodnieniowej poprzedzonej konsultacją społeczną przeprowadzoną w szerokich kręgach adresatów, tj. operatorów, a po dopracowaniu tekstu - w ramach uzgodnień międzyresortowych - przesłany będzie również do osób najbardziej zainteresowanych wejściem w życie przepisów, tj. środowisk osób niepełnosprawnych.    Minister    Maciej Srebro    Warszawa, dnia 16 kwietnia 1999 r.