Debaty sejmoweXVII Kadencja

Interpelacja w sprawie podstawy prawnej dotyczącej dofinansowania kosztów wyżywienia i zakwaterowania pacjentów przebywających w zakładach opiekuńczo-leczniczych

   Obecnie obowiązujące przepisy prawne odnoszące się do osób przebywających w zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych nie przewidują źródła, z którego należałoby pokryć należności związane z wyżywieniem i zakwaterowaniem pacjentów tam przebywających.    Zgodnie z art. 34a ustawy z dnia 31 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, osoby przebywające w ww. zakładach ponoszą koszty wyżywienia i zakwaterowania do wysokości 70% miesięcznego dochodu. Na przykładzie jednostek woj. wielkopolskiego mogę stwierdzić, że osoby tu przebywające posiadają zazwyczaj minimalne świadczenia emerytalno-rentowe, a najczęściej otrzymują renty socjalne lub zasiłki stałe wyrównawcze. Tak więc pobierana od pacjentów opłata (70%) stanowi ok. 200 zł miesięcznie, podczas gdy w roku 1998 koszt pobytu w zakładach wynosił ok. 1250 zł miesięcznie. Do końca ubiegłego roku różnicę pomiędzy opłatą uiszczaną przez pacjentów a rzeczywistym kosztem wyżywienia i zakwaterowania w zakładach pokrywał organ założycielski (wojewoda poznański). Obowiązująca od 1 stycznia 1999 r. ustawa z dnia 27 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym nie wskazuje źródła, z którego należałoby pokryć tę różnicę. Sytuacja ta stanowi naruszenie ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, z której wynika, iż na państwie spoczywa obowiązek zapewnienia wielostronnej opieki i pomocy osobom z zaburzeniami psychicznymi. Art. 10 wyżej cytowanej ustawy mówi o tym, że osobom przebywającym w zakładach opieki zdrowotnej sprawującym całodobową opiekę psychiatryczną, oprócz bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, przysługują bezpłatne leki, artykuły sanitarne, pomieszczenia, wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia.    Jak więc za kwotę ok. 7,50 zł na osobodzień - tyle wynosi odpłatność pacjenta za koszty wyżywienia i zakwaterowania na osobodzień - zapewnić pacjentowi:    - codzienne wyżywienie wraz z kosztem przygotowania,    - usługi pralnicze, środki higieny osobistej,    - całodzienną odzież, bieliznę pościelową, osobistą, ręczniki,    - prawidłowy stan sanitarno-higieniczny zakładu,    - dostarczenie energii elektrycznej, cieplnej, wody,    - obsługę techniczną, bieżące naprawy, konserwację urządzeń, sprzętu itp.    Koszty zakwaterowania to również wynagrodzenie pracowników niemedycznych (administracja, obsługa, salowe).    Kasy chorych zgodnie z art. 31a ust. 3 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym nie finansują kosztów wyżywienia i zakwaterowania. Brak jest też środków finansowych na wypłatę wynagrodzeń dla pracowników niemedycznych.    Dalsze funkcjonowanie bez środków finansowych stanowi zagrożenie realizacji statutowych zadań tych zakładów. Brak decyzji podjętych w najbliższym czasie w tych kwestiach z pewnością grozi tym zakładom likwidacją.    Wobec powyższego zapytuję:    Czy rząd przewiduje nowelizację art. 31 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym?    Czy istnieją propozycje rozwiązania spornych kwestii dotyczących funkcjonowania zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych?    Z poważaniem    Poseł Tadeusz Tomaszewski    Gniezno, dnia 1 września 1999 r.