Debaty sejmoweXVII Kadencja

Interpelacja w sprawie funkcjonowania organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania po 1 stycznia 1998 r.

   Z dniem 1 stycznia 1998 r. wchodzi w życie nowy Kodeks postępowania karnego modyfikujący znacznie dotychczas stosowaną procedurę karną oraz mający na celu przyspieszenie postępowania karnego. Powszechnie znana jest obecna niewydolność organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania w zakresie prowadzenia postępowania karnego związana w dużej mierze ze złą centralistyczną strukturą organizacyjną tych organów, która w swoim zasadniczym zarysie nie uległa zmianie od czasów PRL. Wiadomo również, iż w przypadku organów ścigania wprowadzenie dwuzmianowego dnia pracy nie jest zgodne z podstawowymi zasadami pracy oraz zadaniami tych organów wynikającymi z ustaw normujących zasady działania tych organów, a przede wszystkim nie spowoduje to ani usprawnienia pracy, ani przyspieszenia postępowania karnego. Podstawowym problemem dotyczącym zasad funkcjonowania tych organów jest przeprowadzenie takiej zmiany ich struktury organizacyjnej, dzięki której podstawowe jednostki tych organów będą mogły współdziałać z organami samorządowymi na swym terenie oraz powstanie współzależność w dążeniu do zwalczania przestępczości i utrzymania porządku publicznego ze strony wszystkich współdziałających organów. Wprowadzenie planowanej reformy samorządowej wraz z reformą aparatu państwowego oraz organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania doprowadziłoby do kompleksowej reformy państwa, a co za tym idzie - umożliwiłoby sprawne i prawidłowe funkcjonowanie państwa jako całości. Połowiczna i wyrywkowa reforma, jaką jest zmiana jedynie postępowania karnego, bez jednoczesnej reformy struktury tych organów, doprowadzi do całkowitego paraliżu funkcjonowania organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania oraz przyczyni się do zwiększenia ˝załatwiania˝ spraw, a nie do zwiększenia wykrywalności i zwalczania przestępczości.    W związku z zapowiedzianą reformą organów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania w celu podniesienia ich skuteczności działania rodzi się pytanie, czy nie powinno być przedłużone vacatio legis ustawy Kodeks postępowania karnego o rok 1998, aby umożliwić przeprowadzenie ww. reformy.    Poseł Ryszard Brejza    Bydgoszcz, dnia 3 grudnia 1997 r.