Debaty sejmoweXVII Kadencja

Interpelacja w sprawie przedłużenia ważności świadectw udziałowych do 1 lipca 1999 r.

   Emisja i przekazanie społeczeństwu powszechnych świadectw udziałowych stały się początkiem udziału milionów ludzi w powszechnej prywatyzacji. Zdecydowana większość właścicieli świadectw to ludzie prości, często nie rozumiejący zasad finansowej gry rynkowej.    Pomimo nieznacznej wartości pojedynczych świadectw ok. 2,5 mln Polaków jest dalej w ich posiadaniu i pomimo informacji nie wie, jak je zdematerializować. Liczne interwencje w biurach poselskich i na spotkaniach tę tezę potwierdzają.    Ponieważ Ministerstwo Skarbu Państwa posiada liczne propozycje dalszego udziału społeczeństwa w podziale majątku narodowego, wydaje się celowe, aby dać możliwość ludziom zagospodarowania świadectw udziałowych po 1 stycznia 1999 r.    W związku z powyższym przedstawiam następujące pytania w tej publicznie ważnej sprawie:    1. Dlaczego resort skarbu państwa nie widzi celowości pomocy prawie 3 mln ludzi w zbyciu świadectw udziałowych?    2. Jakie są argumenty uniemożliwiające przesunięcie terminu rozliczenia świadectw o pół roku, czyli do 1 lipca 1999 r.?    3. Czy nie można wyjść naprzeciw ludzkim problemom i zaproponować rozwiązanie, które ułatwi zbycie świadectwa? Kierowanie wyłącznie do biur maklerskich jest dobrym rozwiązaniem dla ludzi młodych i znających zasady obrotu papierami wartościowymi.    4. Czy nie można odkupić świadectw udziałowych od pojedynczych obywateli poprzez skierowanie przez rząd stosownej dyrektywy do organizacji finansowych, które mogłyby nawiązać kontrakt z obywatelami w tej sprawie?    Poseł Władysław Stępień    Warszawa, dnia 1 grudnia 1998 r.