Debaty sejmoweXVII Kadencja

Interpelacja w sprawie potrzeby dokonania zmian przepisu art. 179 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze

   Szanowny Panie Premierze! Zgodnie z przepisem art. 179 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2003 r. nr 60, poz. 535 z późn. zm.) syndyk masy upadłości za zezwoleniem sędziego-komisarza może zatrudnić inne osoby lub zlecić wykonanie czynności innym osobom, jeżeli jest to niezbędne dla zabezpieczenia i likwidacji majątku upadłego. Wydając takie zezwolenie, sędzia-komisarz określa również górną granicę wynagrodzenia dla osób wykonujących te czynności. Zezwolenie nie jest wymagane jedynie, gdy zatrudnienie innych osób przez syndyka albo zlecenie wykonania pewnych czynności przewidziano w preliminarzu wydatków zatwierdzonym przez sędziego-komisarza. W takim przypadku syndyk o zatrudnieniu zawiadamia sędziego-komisarza. Syndyk może bez zezwolenia sędziego-komisarza, do czasu sporządzenia preliminarza wydatków, zatrudnić osoby potrzebne do dokonania spisu oraz dozoru masy upadłości. O zatrudnieniu syndyk zawiadamia sędziego-komisarza.    Zasady zatrudniania i powierzania wykonania pewnych czynności przez syndyka masy upadłości innym osobom ustanowione cytowanym przepisem są krytykowane przez praktykujących syndyków. Ich zdaniem bowiem zastosowanie tego przepisu powoduje poważne komplikacje, a nieraz może nawet spowodować straty dla masy upadłości. Syndyk, zarządzając masą upadłości, zmuszony jest często do podjęcia natychmiastowych działań mających na celu np. zabezpieczenie majątku składającego się na masę upadłości przed osobami trzecimi. W myśl powołanego przepisu syndyk nie może tego zrobić bez uzyskania zgody sędziego-komisarza. Procedura prowadząca do uzyskania zgody sędziego może potrwać kilka dni. Przykładów wskazujących na mało praktyczny wymiar cytowanego przepisu, a wręcz jego szkodliwość syndycy z pewnością mogliby wyliczyć więcej.    Nie bez znaczenia jest także kwestia odpowiedzialności za ewentualne szkody wyrządzone masie upadłości w związku z tym, iż niezbędny pracownik nie został zatrudniony przez syndyka w dniu wystąpienia takiej konieczności, gdyż był on zmuszony wystąpić o zgodę do sędziego komisarza. Przepisy ustawy nie regulują takiej sytuacji. Ustawa nie reguluje również zasad odpowiedzialności w przypadku zatrudnienia przez syndyka niewłaściwej osoby i zaakceptowania jej przez sędziego-komisarza.    W związku z powyższym pozostawienie w ustawie powołanego przepisu w cytowanym na wstępie brzmieniu jest niecelowe, a wręcz może okazać się w praktyce szkodliwe.    W związku z powyższym zapytuję:    - Jakie przesłanki zdecydowały o umieszczeniu cytowanego przepisu w ustawie?    - Czy - zdaniem Pana Premiera - jest celowe pozostawienie tego przepisu w ustawie?    - Czy nie byłoby zasadne skreślenie art. 179 ustawy lub ewentualnie dodanie przepisów normujących zasady odpowiedzialności za pracowników zatrudnianych przez syndyka w oparciu o umowę o pracę lub umowy cywilnoprawne?    Z poważaniem    Poseł Jacek Falfus    Warszawa, dnia 18 października 2004 r.