Debaty sejmoweXVII Kadencja

Interpelacja w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej żołnierzy uczestniczących w misjach zagranicznych na przykładzie Kamila Wawrzyna

   Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana Ministra o szczegółową analizę sprawy Pana Kamila Wawrzyna, starszego kaprala służącego w Jednostce Wojskowej nr 1248, ul. Wojska Polskiego 4, 11-200 Bartoszyce; zam. ul. Górna 4/19, 19-500 Gołdap, a dotyczącą wydanej przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską w Olsztynie decyzji nr 1379/3/2005 z dnia 25.03.2005 r. w sprawie określenia zdolności do pełnienia służby wojskowej.    W dniu 25 marca 2005 r. Terenowa Komisja Lekarska w Olsztynie wydała decyzję nr 1379/2005 w sprawie określenia zdolności starszego kaprala Kamila Wawrzyna do pełnienia służby wojskowej. W rozpoznaniu Komisja ustaliła wystąpienie chorób i ustaliła czasową niezdolność do czynnej służby wojskowej, wykluczając jednocześnie jakikolwiek związek powstałych chorób z pełnioną przez zainteresowanego służbą wojskową w Iraku.    Jak wskazuje zainteresowany, powyższa decyzja nie zawiera uzasadnienia, co w istotny sposób narusza prawo odwołującego się do obrony swoich interesów.    Uzasadnione wątpliwości budzi również fakt, iż stwierdzenie chorób starszego kaprala Kamila Wawrzyna nastąpiło po powrocie ze służby wojskowej w Iraku, w sytuacji gdy ta sama komisja, kierując kaprala do tej służby, stwierdziła jego pełną zdolność i brak jakichkolwiek przeciwwskazań zdrowotnych i schorzeń.    Warto zauważyć, iż w dniu 21 czerwca 2004 r. Pan Kamil Wawrzyn poddany został komisyjnemu badaniu, na podstawie którego wydano decyzję nr 1610/3/2004 r. w sprawie ustalenia pełnej zdolności do służby wojskowej z rozpoznaniem: zdrowy oraz uzyskał certyfikat zdrowia nr RWD 28/16/177/2004 r. kwalifikujący kandydata do służby wojskowej w Iraku. Na podstawie pozytywnej oceny zdrowia kapral Kamil Wawrzyn w okresie od 14.07.2004 r. do 10.02.2005 r. odbywał służbę wojskową w Iraku.    Tym bardziej zdumiewające jest stanowisko Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, która nie zauważa ich związku z pełnioną służbą wojskową w Iraku.    Należy wskazać, iż art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. stawia wymóg, aby decyzja, od której przysługuje odwołanie, zawierała nie tylko jej podstawę prawną ze wskazaniem konkretnych artykułów, ale i podstawę faktyczną rozstrzygnięcia wraz z jej uzasadnieniem.    Tym samym zaskarżona decyzja przez ogólne wskazanie rozporządzenia jako podstawy prawnej nie wypełnia dyspozycji wspomnianego artykułu.    Brak odniesienia do związku chorób z pełnioną misją w Iraku również nie pozostaje bez wpływu na wadliwość tej decyzji. Zgodnie bowiem z treścią rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1595) w tym § 4 ust. 2, § 8 ust. 1, § 12, § 13, § 14, § 16 ust. 1, § 17 ust. 1 komisja lekarska, badając po powrocie z misji zagranicznej, winna określić związek chorób z pełnioną misją. Jeżeli choroby takie zostałyby stwierdzone, winna być dokonana stosowna kwalifikacja inwalidztwa celem przyznania odszkodowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. z 2003 r. Nr 83, poz. 760 z późn. zm.).    Mając na uwadze powyższe, zapytuję:    1. Czy opisany skandaliczny sposób postępowania z polskim żołnierzem, który w zależności od doraźnych potrzeb wojskowych jest traktowany jako zdolny do służby, a w chwilę później po wykonaniu niebezpiecznej misji tego przymiotu zostaje pozbawiony, jest powszechnym standardem w polskiej armii?    2. Czy w świetle przytoczonych okoliczności Pan Minister przychyla się do stanowiska Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Olsztynie o braku związku pomiędzy pełnioną misją zagraniczną a powstałymi schorzeniami zdrowotnymi?    Z poważaniem    Poseł Aleksander Szczygło    Olsztyn, dnia 12 kwietnia 2005 r.